716 ) OSMANLI’DA VE CUMHURİYET DÖNEMİNDE İZCİLİK !…

   

İzcilik önce İngiltere’de başladı.. Erkekler “Boy Scouts” (Erkek İzciler) adı altında 1908 yılında ; kızlar “Girl Guides” (Kız Rehberler) (altta) adı altında 1912′de ve küçükler “Wolf Clubs” (Yavrukurtlar) (altta sağda) adıyla 1916′da örgütlendi..
İzciliğin babası Robert Baden-Powell (üstte) , Boer savaşlarına katılmıştı ve genç askerlerin pısırıklığından şikayetçiydi. Ülkesine döndüğünde gençlere cesaret, önderlik, sadakat aşılamak için başlattığı çalışmaların sonucunu 1908′de yazdığı kitapla duyurmuştu..

  

İzciliğin yayılışı Osmanlı’da çok hızlı oldu. 1910′da Ragıp Nurettin, Nafi Atıf Kansu, Ethem Nejat, Ahmet ve Abdurrahman Robinson Kardeşler İstanbul’da çalışmaları başlattılar.. İzciliğin adı Osmanlıca “keşf” sözcüğünden “keşşaf” olarak üretilmişti. Galatasaray başta olmak üzere İstanbul sultanileri ve Darüşşafaka öğrencileri örgütlenerek kamplar açıldı. Enver Paşa, İngiltere’den sonra izciliğin en fazla gelişme gösterdiği Belçika izci örgütünden M.Parfitte’yi getirterek kurslar düzenletti ve bu kursları bitirenler “oymakbaşı” yapıldı..
Bir izciden 15 dakikada 2 km koşması, rüzgarlı havada seri şekilde ateş yakması, pusula kullanması, güneş ve kutup yıldızı ile yön bulmayı ve de izci düğümü bilmesi bekleniyordu..

   

1914 yılında “İzci Ocağı Büyük Ortası” toplandı izcilik önergesini kabul etti. Enver Paşa “Başbuğ”, Parfitte “Kalgay” ilan edildi. Kısa pantolonun yarattığı sorun, Darülfünun emini, yani rektörün bu pantolonu giymesiyle aşıldı ve İttihatçı gazeteler izciliğe yoğun yer vererek propagandasını yaptılar..
Yine 1914 yılı içinde, “Başbuğ” ve Harbiye Nazırı Enver Paşa, “Osmanlı Güç Dernekleri” adı altında bir örgütlenme tasarlamıştı. Savaş çıkınca, bütün gençliği seferber edecek bir örgütlenme olarak her okul, medrese ve resmi dairede zorunlu olarak kurulması planlanan “Genç Dernekleri” devreye sokuldu. 1916′da Alman uzman Miralay von Hoff getirtildi. Çıkartılan geçici kanunla 12-17 yaş arasındakilerin “gürbüz”, 17 yaşından yukarı olanların “dinç” adı altında üye olmasının zorunlu tutulduğu örgütlenmede artık Türkçülük, Türkçecilik ve Orta Asya çağrışımları iyice kendini hissettiriyordu.. Temmuz 1917 ortasına kadar bu dernekler 706 birimde örgütlendi..

İşgal altındaki İstanbul’da her cemaatin kendi gençlik örgütünü kurarak gösterişli yarışmalar düzenlenmesi, “YMCA” (Genç Hristiyan Erkekler Birliği) aracılığıyla İngiliz “Boy Scouts”ların (erkek izciler) ortalıkta görünmesi izcilik kurumuna duyulan ilgiyi artırdı. 1920‘li yıllarda on bin kadar izci vardı..
Cumhuriyet yönetimi bu mirası doğrudan devraldı ve 1 Mart 1923′de Gazi Mustafa Kemal Paşa “Başbuğ” ilan edildi. 1926′da izcilik yasayla düzenlendi..  

      

1946′da çıkartılan yönetmelik, 1950′de Dünya İzcilik Örgütü’ne üye olduktan sonra uluslararası gelişmelerle 1968′de yenilendi. 1970′lerin sonunda 110 ülkede izcilik örgütü vardı ve uluslararası normlar içinde hareket ediliyordu. 1950-60′lı yıllarda yavrukurtluk üniforma, düdüğü ve çakısı ile çocuklar için çok çekici, 23 Nisan bayramlarının özelliğiydi. 1980′de, izcilik örgütleri bütün örgütler gibi yasaklanarak kapatıldı..
1983′de Milli Eğitim Bakanlığı İzcilik Daire Başkanlığı’na bağlı olarak yeniden örgütlenme başlatıldı.. 

  

KUDRET EMİROĞLU’nun, “Gündelik Hayatımızın Tarihi” adlı kitabından alıntıdır..  


    29 EKİM 1959.. İZMİR..
İLKOKUL 1. SINIF.. “YAVRUKURT” FOTOĞRAFIM..

Leave a reply:

Your email address will not be published.